Emotionele herdenking van Julie en Melissa


Tussen twee en drieduizend personen woonden op 17 augustus in Grâce-Hollogne een herdenkingsplechtigheid voor Julie en Melissa bij. Drie jaar nadat hun lichamen werden ontdekt, lopen de emoties nog steeds hoog op. Zoveel vragen blijven immers onbeantwoord...


Alice Bernard


Wie ontvoerde Julie en Melissa? Hoe? Waarom? Anne Thily, de Luikse procureur-generaal, had een officieel antwoord beloofd. Het laat nog steeds op zich wachten. En vanwaar zoveel haast om het mandaat van rechter Langlois te verlengen? Wat zal de nieuwe minister van Justitie doen? Zal hij zijn belofte houden?
Op de plechtigheid namen verschillende medewerkers van het steuncomité voor de ouders van Julie en Melissa het woord.
Jean-Yves Hayez, professor aan de Université Catholique de Louvain: "Omwille van het geld en de macht produceren industriëlen dierlijke vetten met daarin uitwerpselen. Menselijke wezens blijken dus in staat tot het grootste misprijzen voor het leven van anderen. (...) Wij willen dat de verdwenen en vermoorde kinderen recht gedaan wordt. Maar we eisen ook de bescherming van alle kinderen. Alle kinderen verdienen evenveel toewijding. In Antwerpen is een jong Roemeentje teruggevonden, verminkt en vermoord. Kinderen worden opgesloten in gesloten centra, zoals in concentratiekampen. We mogen niet doof blijven voor de oproep van Yaguine en Fodé, die zich opofferden."
Gaston Schoonbroodt, de priester-arbeider, kreeg het warmste applaus. Hij brandmerkte de schandelijke houding van het gerecht tegenover de families van de verdwenen kinderen. "Een bepaalde pers had het over ernstige beledigingen tegenover een magistraat (naar aanleiding van de open brief van Carine Russo aan rechter Langlois, nvdr). Ik zeg dat deze magistraat de families heeft beledigd. Elk van ons is net zoveel waard als eender wie van die titels of uniformen. Want uiteindelijk zijn jullie het, de bevolking, die zullen oordelen."
Ook andere ouders waren aanwezig. De familie Marchal, Tinny Mast, de moeder van Fabrice, de familie Cavas. Anne Cavas, de zus van Gevrye, neemt het woord: "We moeten onze strijd absoluut verderzetten, allen samen, opdat de zaken eindelijk zouden bewegen. Het moet hier in België echt veranderen.

veranderen.